Hindistan’da mermer atığı ‘kar tepesi’ne döndü: Turist akını, köylü öksürüyor

Hindistan’ın kurak Racastan eyaletinde, Kishangarh kentindeki 121 hektarlık mermer atık sahası uzaktan karla kaplı bir dağ eteğine benziyor ve her gün yüzlerce turisti çekiyor. Al Jazeera’nın 1 Kasım’da yayımladığı habere göre aynı toz, sahanın 6 kilometre ötesindeki köylerde yaşayanların ciğerine ve tarlasına çöküyor.

Kishangarh’daki “kar tepesi” nedir?

Yerliler buraya “Snow Yard”, yani kar sahası diyor. Ajmer bölgesindeki bu döküm alanı, türünün Asya’daki en büyüğü olarak geçiyor. Bembeyaz tepeler ve suyla dolmuş çukurlardan oluşan manzara aslında mermer kesiminden çıkan çamur ve tozdan ibaret. Giriş ücretsiz. Yeni evliler mavi yapay gölün önünde poz veriyor, düğün öncesi çekimler yapılıyor, sosyal medya fenomenleri video çekiyor, klip ve film setleri de eksik olmuyor.

Bunu da okuyun: Ersoy: ABD’den getirilen yeni eserler önümüzdeki günlerde açıklanacak

Uttar Pradeş’ten ailesiyle gelen iş insanı Salim Shahzada, beş yaşındaki yeğeninden annesine kadar herkesin ilk tepkisinin “Burası Keşmir gibi” olduğunu anlatıyor. Ama sahanın sağlık ve çevre riskleri hakkında bir bilgisi olmadığını da ekliyor.

Atık nereden geliyor?

Kishangarh, Hindistan’ın mermer ve granit merkezlerinden biri. Hint Granit ve Taş Sanayi Federasyonu’na göre kentte 1.200’e yakın işleme tesisi var, günlük iş hacmi 1,7 milyon doları aşıyor ve yaklaşık 25 bin kişi bu işten ekmek yiyor. Tesislerden her gün yaklaşık 1.000 tanker çıkıyor ve devletin ayırdığı sahaya 5.500 ton kadar atık boşaltıyor.

Köylüler neden şikâyetçi?

Sahaya yakın Bhogiyawas köyünde mısır tarlasında ot yolan 53 yaşındaki Bagharam Gurjar, toz toprağa çöktüğünde her şeyin bozulduğunu söylüyor; eşi yanında öksürmeden konuşamıyor. Gurjar’a göre en az altı köy etkileniyor, çocuktan yaşlıya göğüs enfeksiyonu, diş sorunları ve cilt alerjisi yaygın.

Ajmer’deki Ganga Narayan Hastanesi’nden pratisyen hekim Aditi Goyal, son birkaç yılda bölgede solunum sorunlarının belirgin biçimde arttığını, en çok da tozu uzun süre soluyan tesis işçilerinin risk altında olduğunu belirtiyor. Racastan Merkez Üniversitesi’nden Prof. Laxmi Kant Sharma’nın yürüttüğü bir çalışma da topraktaki kurşun silikat yoğunluğunun normalin birkaç katı olduğunu, PM2,5 değerinin hava kalitesi sınırlarını aştığını ve 75 mikrometreden küçük parçacıkların geniş bir alana yayılıp toprağı verimsizleştirdiğini ortaya koydu. Çalışmada silikoz riskine dikkat çekilip hükümete acil önlem çağrısı yapıldı.

65 yaşındaki Ugam Singh ise yeraltı suyunun artık içilemediğini, flor yüzünden suyun tuzlu tadı verdiğini anlatıyor. Köylüler Racastan Kirlilik Kontrol Kurulu dahil yetkililere defalarca başvurduklarını, ama bir sonuç alamadıklarını söylüyor.